Við hjónaleysin dömpuðum af okkur afkvæmum og hundi í heila viku og lögðum land undir fót. Skelltum okkur í Hvalvatnsfjörð með nesti og nýja skó. Reyndar líka tjald til að sofa í og veiðileyfi í Fjarðará í vasanum.
Að vísu gleymdum við nánast öllu sem þarf að taka með í útilegu. Þegar það átti að hita sér kaffisopa í kvöldgolunni fattaðist að prímusinn hafði orðið eftir heima. Þegar það átti að grilla lambalærisneiðarnar fattaðist að grillið varð eftir heima. Þegar það átti að leggjast til svefns fattaðist að koddarnir höfðu ekki komið með. Þegar það átti að elda fiskibolludós í sósu á opnum eldi fattaðist að dósahnífurinn kúrði ennþá í skúffunni heima í eldhúsi. Þegar Gunni datt í ánna fattaðist að aukabuxur á hann voru ennþá í þurrkaranum.
Þetta reddaðist samt sem áður og vatn í kaffisopa varð hitað með rekaviðsbáli, flíspeysur fengu hlutverk kodda og veðrið var svo gott að Gunni var snöggur að þorna.
Heim komum við með 15 bleikjur á stærðarbilinu 1,5 - 3,5 pund og mikið déskoti var gaman að veiða þær.
Fyrir næstu útilegu verður gerður langur tékklisti.

Yfir og út

Hópur karlmanna flyktist að hýbýlum okkar Gunnars síðdegis í gær og rændu mannsefninu mínu eftir að hafa troðið honum í undarlega múnderingu.



Honum var svo skilað rænulitlum síðar um nóttina og liggur nú sárlasinn í bælinu.

Núna er víst ekki hægt að hætta við herlegheitin fyrst það er búið að steggja dúddann.

Í dag er slagviðris rigning og skítaveður sem ætti að vera bannað með lögum um hásumar. Sértaklega í ljósi þess að rigning af þessu tagi mýkir upp hundaskítinn eftir Flóka svo það verður ennþá viðbjóðslega að tína hann upp.
Og ekki nóg með það heldur er líka sérlega óheppilegt að flatmaga í sólstól og lesa góða bók í svona veðri. Ég var búin að plana með löngum fyrirvara að það væri akkúrat það sem að ég myndi gera í dag en nei, allt ónýtt og því ætla ég að eyða deginum í að vera í skapi í stíl við veðrið.

Búin að æfa eins og api í ræktinni þennan mánuðinn og er 5 kg fátækari fyrir vikið. En betur má ef duga skal og nú þarf heldur betur að hrækja í lófana og taka á honum stóra sínum ef ég á að passa í brúðarkjólinn. Kjólinn keypti ég í Kína á 99 cent og lét sauma hann eftir máli. Hafði hann viljandi töluvert minni en ég er núna í dag svo ég kemst ekki upp með að slugsa. Því er ég búin að láta útbúa fyrir mig manndráps prógramm í ræktinni og neyðist til að borða þurra kjúklingabringur og fleira leiðinlegt í flest mál næstu 2 mánuðina.

Tilvonandi eiginmaður minn er á hraðsiglingu úr rússasjó í þessum skrifuðu orðum. Áætluð koma hans er á föstudagskvöldið og mikið hlakka ég til. Ekki nóg með það heldur verð ég líka sameinuð afkvæmum mínum um helgina og fæ þar að auki stjúpdótturina lánaða núna á fimmtudaginn. Hundurinn verður eflaust dauðfeginn að fá alla heim aftur því ég held að hann sé orðinn leiður á mér. Allavega virðist hann vera að reyna að flæma mig út með eitruðum gufum úr óæðri enda sínum.

Lifið heil

Hér er pistillinn sem ég samdi og las fyrir brúðhjónin síðasta laugardag.

Kæru brúðhjón og veislugestir

Mér hlotnaðist sá heiður að vera svaramaður eða öllu heldur svarakona hennar Sæunnar. Það þýðir að ég gat ekki komist undan því að halda hér smávegis ræðu fyrir framan fullt af ókunnugu fólki sem er um það bil það versta sem ég get hugsað mér, fyrir utan að skella mér í teygjustökk eða kafa í fæðingargallanum innan um hákarla. Hinsvegar held ég þessa ræðu með bros á vör því mér þykir alveg afskaplega vænt um hana vinkonu mína og myndi meira að segja fara í teygjustökk fyrir hana og sennilega líka kafa með hákörlum.

Við Sæunn vorum sameinaðar af slefandi og andfúlum hundi fyrir 6 árum síðan. Eftir það varð ekki aftur snúið og myndast hefur vinskapur sem mun endast okkur ævina alla. Ýmislegt höfum við Sæunn brallað þessi 6 ár. Við ákváðum til dæmis að ganga hönd í hönd þennan margumtalaða menntaveg og urðum viðskiptafræðingar saman í háskólanum á Akureyri. Að vísu gekk okkur hálf illa að finna blessaðan menntaveginn í fyrstu, eða öllu heldur húsnæðið þar sem að hann er að finna. Ókunnugar aðstæðum á Akureyri tók það okkur rúma tvo tíma að keyra um bæinn og finna blessaða háskólabygginguna. Svo þegar við vorum loksins búnar að finna hana gengum við þangað inn ofsalega góðar með okkur og ætluðum aldeilis að taka þennan menntaveg með trompi. Okkur var að vísu hent öfugum út því við vorum bara alls ekkert í réttri byggingu og var vinsamlegast bent á að hypja okkur yfir í bygginguna beint á móti. Sennilega vorum við heldur góðar með okkur miðað við að okkur hafði tekist að villast á Akureyri í heila tvo tíma þar sem innfæddir eru rétt um 10 mínútur að keyra þvert yfir bæinn á löglegum hraða. Allt fór þetta samt vel að lokum og tókst okkur að ljúka námi þrátt fyrir að hafa verið eins og álfar úti á hól í upphafi.

Svo fór það nú þannig einn góðan veðurdag að Sæunn kynntist honum Magga sínum. Eitthvað var Sæunn óviljug í upphafi og var ekki sannfærð um að hann væri Maggi sinn neitt. Þurfti Maggi að leggja töluvert á sig til að telja henni í trú um að þetta væri svo algjörlega og að öllu leiti hið eina rétta. Hann setti sjálfan sig í hlutverk mannlegs jójós í haltu mér, slepptu mér aðstæðum í dágóðan tíma á meðan frökenin var að gera upp hug sinn. En það er sagt að þolinmæði þrautir vinni allar og það er engin lygi því hér erum við saman komin af því að Maggi neitaði að gefast upp.

Að vísu má eiginlega teljast kraftaverki næst að tveir einstaklingar geti átt svona afskaplega vel saman miðað við hvað þau eru ólík. Samt verða engir árekstrar í þeirra sambandi og þau eru algjörlega sammála um að vera ósammála um suma hluti og finnst það ekki vera neitt tiltökumál.

Sem dæmi má nefna að Sæunn er grasbítur og Maggi er hrææta. Hinsvegar er það ekki nokkur vafi á að Sæunn grasbítur elskar hræætuna hann Magga sinn afskaplega mikið. svo mikið að hún hefur lagt það á sig að elda fyrir hann medium rear nautasteik sem fyrir henni er jafn ógeðslegt og fyrir okkur að elda litla sæta kettlinga og hvolpa.

Hún Sæunn mín er líka agalegur snobbgrís og vill versla sín föt í vönduðum búðum sem láta creditkortið öskra á miskunn. Maggi er hinsvegar meira fyrir að græja bara fata- og matarinnkaupin á sama staðnum og finnst ekkert athugavert við það að versla sér föt í Hagkaup. Sæunn myndi frekar ganga um nakin en að klæðast fötum sem eru versluð í Hagkaup. Það er samt ekki vandamál í þeirra sambandi, Maggi fær að ganga í sínum Hagkaupsfötum og það truflar Sæunni nákvæmlega ekki neitt svo framarlega að hann fari ekki að skikka hana til þess að klæðast einhverju á 1999 krónur sem hann keypti á Tax Free dögum í Hagkaup.

Svo er Sæunn líka afskaplega mikil borgarstelpa. Gras, tré og flest sem tengist náttúru er eitthvað sem er bara fínt að horfa á út um gluggann en algjör óþarfi að vera í nánari snertingu við. Gras og náttúra  er t.d. yfirfull af pöddum og allskonar og passar einstaklega illa við hina ástina í lífi Sæunnar, það er að segja skó. Sæunn elskar skó, skrautlega og háhælaða skó og helst eiga hælarnir að vera eins háir og hægt er. Háir hælar henta alls ekki til göngu á grasflötum eða í skóglendi. Þeir sökkva ofan í jarðveginn og verða moldugir og subbulegir. Maggi sem er golfáhugamaður mikill getur sem sagt gleymt því að virkja eiginkonuna á golfvellinum, nema að golfíþróttinni verði breytt með öllu og golfvellir heimsins verði malbikaðir og háhælaðir skór verði staðalbúnaður við iðkun hennar. Þetta er samt langt frá því að vera vandamál í þeirra sambandi og þau eru sammála um að Maggi fari bara einn í golf á meðan Sæunn fari og verslar sér fleiri skó.

Skipulagsmál heimilisins eru líka af ólíkum toga hjá brúðhjónunum. Sæunn elskar að skipuleggja fyrirkomulag í skápum og skúffum. Allt skal vera litaflokkað, stærðarflokkað, tegundaflokkað, efnisflokkað og allskonar flokkað samkvæmt flóknum excel útreikningum. Maggi er meira fyrir að hafa bara hreint og fínt á yfirborðinu. Gólf skulu vera skínandi hrein og rusl og óreiða ekki sjáanleg. Hann gengur frá óreiðu með að troða þeim inn í vandlega skipulagða skápa og skúffur sem ruglar flokkunar systeminu hennar Sæunnar. Það er samt hið besta mál því Sæunn elskar að skipuleggja og raða og hefur því alltaf nóg að gera við það sem henni finnst skemmtilegast.

Þrátt fyrir að vera ólík að sumu leiti eru þau eru samt agalega skotin í hvoru öðru og eru þar að auki alveg afskaplega góðir vinir. Þau eru samherjar sem eru til staðar fyrir hvort annað í gegnum sætt og súrt og eru ekkert að æsa sig yfir smámunum því lífið er jú allt of stutt til að eyða því í eitthvað vesen.

Innilega til hamingju með hvort annað elskurnar mínar. Lifið í lukku en ekki í krukku og skál!

Á morgun hlotnast mér sá heiður að verða svaramaður hennar Sæunnar minnar þegar hún gengur í hjónaband með honum Magga sínum. Þannig fæ ég tækifæri til að æfa mig aðeins í þessu giftingastússi áður en ég geng sjálf í hjónaband með honum Gunnari mínum.
Svo fæ ég að halda ræðu og stefni á að hafa hana bæði langa og leiðinlega þannig að ég nái að svæfa sem flesta. Ætla ekki að hætta að blaðra fyrr en ég er allavega búin að svæfa brúðhjónin og jafnvel 2-4 borð sem eru næst háborðinu.

Í gær héldum við smávegis hænugleði fyrir hænuna hana Sæunni. Létum pempíuna í klæðnað sem henni er algjörlega og að engu leiti samboðinn. Drógum hana með okkur út um alla kringlu í múnderingunni og réðum hana í vinnu í fiskbúð. Svo vorum við reyndar líka voða ljúfar við hana og fórum í Baðstofuna á Laugum þar sem að við hittum hvert "celebið" á fætur öðru. Er reyndar að spá í að flytja þangað því þessi staður er að öllu leiti og algjörlega æðislegur. Svo var farið út að borða á Austur Indía þar sem að okkur voru færðir rótsterkir indverskir réttir sem urðu þess valdandi að við spúðum eldi það sem að eftir lifði kvölds. Hænan fékk að slökkva munnelda með mojito og allir voru kátir og glaðir með daginn.

Fleira var það nú ekki